Malaysia can only be a world-class great nation if Malaysians have a Malaysian Dream and not a Malay Dream, Chinese Dream, Indian Dream, Kadazan Dream or Dayak Dream

(Versi BM)

I thank Datuk Seri Anwar Ibrahim and Datin Seri Wan Azizah for the generosity and friendship in organising this dinner and MPs and Selangor Legislative Assembly members for their solidarity and support in attending this dinner on my political retirement

I have just returned from Kampong Bakuku in Sabah and I would not be surprised if you have not heard of this kampong, as I was not aware of it until I visited it in Tenom near the Sabah/Sarawak border yesterday, for Impian Malaysia is having a three-day medical camp for the villagers in the surrounding kampongs.

When I announced my political retirement at the DAP congress on March 20, it was a retirement from party elections and leadership, parliamentary and state assembly elections, and my visit to Kampong Bakuku should testify that it was not a total retirement from politics.

I do not think it is possible to retire from politics as politics influence every aspect of our life and the global scene.

When over half a century ago, I plunged into political involvement, it was driven by an idealism for a better Malaysia where there is national harmony and unity, justice, equality and good governance laying the basis for Malaysia to become a world-class great nation.

It was only later that I learnt that this involved party politics, parliamentary and state assembly participation, the formation of state and national government, etc.

It has been a long journey for the mission for unity, justice and a better Malaysia for 57 years and I am grateful for the friendship and comradeship I had been privileged to enjoy and share in this journey. Many comrades are no more with us – like Karpal Singh, P. Patto, Peter Dason ,Ahmad Nor, Ibrahim Singgeh, Fan Yew Teng, Chian Heng Hai, Chan Kok Kit, and many others.

But their sacrifices, memory and spirit must commit us to continue in this sacred and noble mission for unity, justice and a better Malaysia.

We are going through stirring times. Four years ago in 2018, an impossible event occurred – the 14th General Election which toppled a seemingly invincible and corrupt UMNO hegemon.

But the high hopes for a New Malaysia were destroyed by the Sheraton Move conspiracy after 22 months, and the Pakatan Harapan Government was unable to fulfil its election pledges meant for a five year tenure.

Malaysia were reminded that the Malaysian Dream for a united, democratic, just world-class great Malaysia is a long-term struggle, with many ups and downs, gains and losses, but we must remain constant in our objectives and never compromise our principles and ideals.

We represent the hopes and aspirations of Malaysians who want Malaysia to stand tall in the world because of our achievements in various fields of human endeavour and for our ability to leverage on the best values and virtues of the diverse races, religions, cultures and civilisations that meet in confluence in Malaysia, not to be scorned or belittled in the international community of nations because we are on the trajectory of a kleptocracy, kakistocracy and a failed state.

Recently, it was said that the Chinese should not be afraid being ruled by Malay parties. This provoked a retort that the Malays should not be afraid of being ruled by Chinese Ministers.

But what concerned me was why we are not talking about Malaysians, of whatever race or religion, should not be afraid of being ruled by Malaysians!

There seems to be a fallacy that to be Malaysian, we must give up our ethnic and cultural identities, whether Malay, Chinese, Indian, Kadazan or Dayak.

Why is this so? I submit that this is one of the greatest fallacies of our time.

A Malaysian is not a lost or deculturated Malay, Chinese, Indian, Kadazan or Dayak but a common identity and consciousness superadded on the diverse ethnic, religious and cultural identities to be found in Malaysia.

Despite the February 2020 Sheraton Move conspiracy which ousted the democratic mandate of the voters in 2018 General Election, the country is still in search of a political equilibrium and stability that can fulfil Malaysia’s aspiration to be a world-class great nation.

There is talk today of a meeting of political leaders to establish this political equilibrium and stability because they are in search of “Malay unity”.

After more than half a century of Malaysian nationhood, when will all political leaders realise that what is missing to make Malaysia a world-class great nation is not “Malay unity” but “Malaysian unity”?

The missing “Malaysian unity” created the first Malaysian Diaspora, where more than a million of the best and brightest Malaysians regardless of race or religion migrated overseas.

Do we want to create a second Malaysian Diaspora, which had been prevented by the more than two years of the Covid-19 pandemic?

Malaysia can only be a world-class great nation if Malaysians have a Malaysian Dream and not a Malay Dream, Chinese Dream, Indian Dream, Kadazan Dream or Dayak Dream

This is the challenge of the present Malaysian political leaders – how can we rekindle, re-inspire, re-energize and re-motivate hope and inspiration in the Malaysian Dream for the country to be a world-class great nation by ensuring that the 15th General Election fulfil the high but dashed hopes of the 14th General Election for reform and salvation?

How do we restore the hope and the inspiration in the 14th General Election when Malaysians at home and abroad made the superhuman effort to ensure that their every vote counted and stood tall in the world by performing the political miracle of effecting a peaceful and democratic transition of power for the first time in six decades?

There is frustration, disappointment and even despair in the land.

Has Malaysia reached the terminal stage where the future is only kleptocracy, kakistocracy and a failed state?

I do not think so.

So long as Malaysians do not believe the siren song that any race or religion is facing extinction, as there is no race or religion in Malaysia’s plural society which wants to eliminate another race or religion, and Malaysians regardless of race or religion can focus on the shared middle ground of making Malaysia a world-class great nation which delivers a better quality of life in education, economics, public health, housing and environment to all Malaysians, then the Malaysian Dream is still relevant and pertinent.

In pursuit of the Malaysian Dream for Malaysia to be a world-class great nation, the first principle is to recognise that Malaysia is falling behind more and more countries in excellence, meritocracy, good governance and competitiveness.

We have regressed in our quest to become a world-class great nation, including a country with the competitive edge over other nations in being able to draw foreign investments for the economic growth and prosperity, which is all the more important after the economic ravages of the two-year Covid-19 pandemic.

We must learn from our mistakes that prevent Malaysia from becoming a world-class great nation, whether in ensuring public trust and confidence, good and democratic governance, infrastructure investment or human capital development.

In the Malaysia Education Blueprint 2013-2025 in September 2012, Malaysia aimed to become a “wonder nation” and make the quantum jump from the bottom third to top third of 2021 PISA (Programme for International Assessment) tests of OECD.

But this had been a dismal failure, for instead of leaping into the top third of the PISA tests, Malaysia’s 2018 PISA results had been worse than the 2015 PISA results in all the three subjects of maths, science and reading and we are still far from the top third among the 80 PISA participating countries.

Since 1970, the GDP of Malaysia has increased 90 times but Indonesia has increased by 108 times, Vietnam 122 times, Singapore 177 times and South Korea 183 times.

After the past 50 years, both Singapore and Vietnam have overtaken Malaysia in having larger GDPs.

The time has come to sound the bugle call for all Malaysians to realise that we are losing out to more and more countries in creating a world-class great nation and a workforce with technology know-how, political maturity and stability, racial harmony, the rule of law, control of corruption and good governance — and that there must be new spurt of national energies to make Malaysia great again if we are not to be relegated to the backwaters of a kleptocracy, kakistocracy and a failed state!

Can we return to the days when we can uphold the Malaysian Constitution and the five Rukun Negara principles to achieve a world-class great nation — as we have now Ministers who have dubious positions on the Constitution and the Rukun Negara?

This is the challenge of the present Malaysian political leaders. I wish you all the best.

(Speech at retirement dinner for DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang at Hotel Dorsett Subang on Friday, 1st April 2022)

Malaysia hanya boleh menjadi sebuah negara hebat bertaraf dunia sekiranya rakyat Malaysia berpegang kepada Impian Malaysia, bukannya Impian Melayu, Impian Cina, Impian India, Impian Kadazan, atau Impian Dayak

Saya mengucapkan terima kasih kepada Datuk Seri Anwar Ibrahim dan Datin Seri Wan Azizah atas kemurahan hati dan semangat setiakawan mereka dalam menganjurkan majlis makan malam ini, dan juga kepada ahli-ahli Dewan Undangan Negeri Selangor di atas solidariti dan sokongan mereka dalam menghadiri majlis makan malam sempena persaraan politik saya ini.

Saya baru sahaja pulang daripada Kampong Bakuku di Sabah dan saya tidak terkejut sekiranya anda tidak pernah dengar mengenai kampung ini, kerana saya sendiri tidak tahu mengenainya sebelum saya melawat kampung ini yang terletak di Tenom semalam, berhampiran dengan kawasan sempadan Sabah/Sarawak, di mana Impian Malaysia mengadakan kem perubatan untuk penduduk di kawasan persekitaran kampung ini.

Semasa saya mengumumkan persaraan politik saya dalam Kongres DAP pada 20 Mac yang lepas, ia adalah persaraan daripada pemilihan dan pimpinan parti dan persaraan daripada pilihan raya parlimen dan dewan undangan negeri, lawatan saya ke Kampung Bakuku ini menjadi bukti bahawa ia bukan persaraan penuh daripada politik.

Saya tidak merasakan mungkin untuk saya bersara sepenuhnya daripada politik, kerana politik mempunyai kesan kepada seluruh aspek kehidupan kita dan juga di arena global.

Setengah abad yang lepas, ketika saya melompat ke dalam penglibatan politik, penglibatan saya ini didorong oleh idealisme untuk sebuah Malaysia yang lebih baik, di mana adanya keharmonian, perpaduan, keadilan, kesaksamaan, dan tadbir urus yang baik dalam negara sebagai asas untuk Malaysia menjadi sebuah negara hebat bertaraf dunia.

Kemudian barulah saya sedar yang perkara ini melibatkan politik kepartian, penyertaan dalam parlimen dan dewan undangan negeri, pembentukan kerajaan di peringkat negeri dan persekutuan, dan lain-lain lagi.

Ia merupakan satu perjalanan yang panjang dalam mengejar perpaduan, keadilan dan sebuah Malaysia yang lebih baik selama 57 tahun, dan saya berterima kasih untuk semangat setiakawan dan persaudaraan yang diberikan dan dikongsikan dalam perjalanan ini. Ramai saudara kita tidak lagi bersama dengan kita hari ini – seperti Karpal Singh, P. Patto, Peter Dason, Ahmad Nor, Ibrahim Singgeh, Fan Yew Teng, Chian Heng Hai, Chan Kok Kit, dan ramai lagi.

Tetapi, pengorbanan, memori, dan semangat mereka perlulah diteruskan oleh kita semua dalam misi mengejar perpaduan, keadilan, dan demi sebuah Malaysia yang lebih baik.

Kita sedang berhadapan dalam masa yang tidak menentu. Empat tahun yang lepas, pada tahun 2018, satu kejadian mustahil telah berlaku – Pilihan Raya Ke-14 yang menumbangkan gergasi korup hegemoni UMNO.

Tetapi, harapan tinggi untuk sebuah Malaysia Baharu ini telah dimusnahkan oleh konspirasi Langkah Sheraton selepas 22 bulan, dan kerajaan Pakatan Harapan ini tidak sempat untuk memenuhi janji-janji pilihan rayanya yang sepatutnya diberikan penggal lima tahun.

Kita diberikan peringatan bahawa Impian Malaysia, untuk sebuah negara Malaysia yang bersatu padu, demokratik, dan adil, yang bertaraf dunia ini adalah satu perjuangan jangka masa panjang, dengan jalan yang sukar, tetapi kita perlu berpegang teguh dengan matlamat ini dan tidak sekali-kali berkompromi dengan prinsip dan idealisme kita.

Kita mewakili harapan dan aspirasi rakyat Malaysia yang mahu melihat Malaysia berdiri megah di persada dunia dengan pencapaian kita dalam pelbagai bidang dan berjaya membina negara berlandaskan nilai-nilai terbaik masyarakat majmuk daripada pelbagai kaum, agama, budaya dan tamadun yang ada di negara ini – dan bukannya menjadi bahan jenaka atau diperli oleh masyarakat dunia kerana kita menjunam menjadi sebuah kleptokrasi, kakistokrasi dan negara yang gagal.

Baru-baru ini, ada yang mengatakan yang orang Cina tidak patut takut diperintah oleh parti Melayu. Perkara ini kemudiannya menimbulkan kenyataan balas yang mengatakan orang Melayu juga tidak patut takut diperintah oleh Menteri Cina.

Tetapi apa yang membimbangkan saya adalah mengapa kita tidak bercakap dari perspektif sebagai rakyat Malaysia – tanpa mengira apa-apa kaum atau agama – yang tidak perlu bimbang dengan pentadbiran oleh rakyat Malaysia!

Kelihatan seakan-akan ada kekeliruan, di mana kononnya, untuk menjadi seorang rakyat Malaysia, kita perlu melepaskan identiti etnik dan budaya kita, baik Melayu, Cina, India, Kadazan, atau Dayak.

Mengapakah begini? Saya percaya inilah perkara aneh utama dalam zaman kita sekarang ini.

Seorang rakyat Malaysia bukanlah mereka yang telah hilang atau mengabaikan budayanya sebagai seorang Melayu, Cina, India, Kadazan, atau Dayak, sebaliknya mereka mempunyai suatu identiti dan kesedaran bersama di atas identiti etnik, keagamaan, dan budaya mereka yang sedia ada di Malaysia ini.

Walaupun konspirasi Langkah Sheraton pada bulan Februari 2020 telah menyisihkan mandat demokratik yang diberikan oleh pengundi dalam Pilihan Raya Umum 2018, negara kita masih sedang mencari suatu ekuilibrium dan kestabilan politik baharu yang dapat memenuhi aspirasi Malaysia untuk menjadi sebuah negara hebat bertaraf dunia.

Terdapat percakapan hari ini mengenai pertemuan dalam kalangan pemimpin politik untuk mencari titik keseimbangan dan kestabilan politik ini atas nama “Perpaduan Melayu”.

Selepas lebih daripada setengah abad pembentukan negara kita, bilakah para pemimpin politik dalam negara kita akan sedar, apa yang diperlukan untuk menjadikan Malaysia sebuah negara hebat bertaraf dunia bukanlah “Perpaduan Melayu”, sebaliknya “Perpaduan Malaysia”?

Ketiadaan “Perpaduan Malaysia” ini telah mewujudkan Diaspora Malaysia pertama, di mana lebih daripada sejuta rakyat Malaysia yang berbakat, daripada pelbagai latar belakang kaum dan agama, berpindah ke luar negara.

Adakah kita mahu melihat kejadian Diaspora Malaysia kedua, yang telah disekat selama lebih daripada dua tahun akibat pandemik Covid-19?

Malaysia hanya boleh menjadi sebuah negara hebat bertaraf dunia sekiranya rakyat Malaysia berpegang kepada Impian Malaysia, bukannya Impian Melayu, Impian Cina, Impian India, Impian Kadazan, atau Impian Dayak.

Inilah cabaran yang dihadapi oleh para pemimpin politik sekarang – bagaimanakah kita mampu untuk menyalakan semula, memberikan inspirasi, menyuntik tenaga, harapan, dan inspirasi untuk Impian Malaysia supaya negara kita mampu untuk menjadi sebuah negara hebat bertaraf dunia dengan memastikan Pilihan Raya Umum ke-15 menyambung semula harapan untuk reformasi dan menyelamatkan negara yang di bawa dalam PRU14 sebelum ini?

Bagaimana untuk kita kembalikan harapan dan inspirasi yang dilihat dalam Pilihan Raya ke-14, di mana rakyat Malaysia, baik di dalam atau di luar negara, berusaha sedaya upaya untuk memastikan setiap undi dikira, dan akhirnya berdiri megah di dunia dengan mencapai keajaiban politik dengan membawa pertukaran kuasa secara aman dan demokratik buat pertama kalinya dalam enam dekad sejarah negara?

Terdapat kekecewaan dan perasaan putus asa di seluruh pelusuk negara.

Adakah Malaysia telah sampai ke satu tahap akhir, di mana masa hadapannya ditakdirkan sebagai sebuah kleptokrasi, kakistokrasi, dan negara gagal?

Saya tidak berasakan begitu.

Selagi mana rakyat Malaysia tidak termakan hasutan yang cuba mengatakan bahawa mana-mana kaum atau agama diancam, kerana tidak ada mana-mana pun kumpulan kaum atau agama dalam masyarakat majmuk kita yang mahu menghapuskan antara satu sama lain, dan rakyat dapat menumpukan usaha kita kepada nilai yang dikongsi bersama untuk menjadikan negara yang tercinta sebuah negara hebat yang bertaraf dunia, yang memberikan kualiti kehidupan yang lebih baik untuk semua rakyat Malaysia dari segi pendidikan, ekonomi, kesihatan awam, perumahan, dan alam sekitar, maka Impian Malaysia ini masih lagi relevan dan penting.

Dalam mengejar Impian Malaysia untuk menjadikan negara kita negara hebat yang bertaraf dunia, perkara pertama yang perlu dilakukan adalah untuk menyedari hakikat yang kita sedang ketinggalan di belakang semakin banyak negara-negara lain dari segi kecemerlangan, meritokrasi, tadbir urus yang baik, dan daya saing.

Kita telah mundur dalam usaha untuk menjadi sebuah negara hebat yang bertaraf dunia, termasuklah dari perspektif sebagai sebuah negara yang berdaya saing untuk menarik pelaburan asing untuk memacu pertumbuhan ekonomi dan kemakmuran, yang merupakan satu perkara yang amat penting selepas negara kita berhadapan dengan kerosakan ekonomi selama dua tahun akibat pandemik Covid-19.

Kita perlu belajar daripada kesilapan kita yang menghalang cita-cita kita sebelum ini untuk menjadi sebuah negara hebat, baik sama ada untuk memastikan adanya keyakinan dan kepercayaan rakyat, tadbir urus yang baik dan demokratik, pelaburan infrastruktur atau pembangunan sumber manusia.

Dalam Rancangan Pendidikan Malaysia 2013-2025 yang diterbitkan pada bulan September 2012, Malaysia menyasarkan untuk menjadi sebuah “negara hebat” dengan lonjakan daripada sepertiga terbawah ke satu pertiga teratas kedudukan ujian PISA (Program Penilaian Antarabangsa) OECD.

Tetapi, perkara ini menjadi satu kegagalan. Keputusan PISA Malaysia untuk tahun 2018 adalah lebih teruk berbanding dengan keputusan tahun 2015 dalam ketiga-tiga subjek matematik, sains, dan pembacaan, dan kita masih lagi jauh daripada kedudukan dalam satu pertiga teratas 80 negara yang menyertai program PISA ini.

Sejak tahun 1970, KDNK negara telah berkembang 90 kali ganda, tetapi KDNK Indonesia pula telah berkembang sebanyak 108 kali ganda, manakala Vietnam, Singapura, dan Korea Selatan mencatatkan pertumbuhan KDNK sebanyak 122, 177, dan 183 kali ganda masing-masing.

Selepas 50 tahun, kedua-dua Singapura dan Vietnam telah mengatasi kedudukan Malaysia dengan KDNK yang lebih besar.

Masanya telah tiba untuk membunyikan semboyan, untuk memberikan kesedaran kepada rakyat Malaysia, yang kita sedang ditinggalkan di belakang semakin banyak negara, dan bukannya sedang mencapai untuk membina sebuah negara hebat bertaraf dunia dengan tenaga kerja yang mempunyai pengetahuan teknologi, kematangan dan kestabilan politik, keharmonian antara kaum, kedaulatan undang-undang, kawalan terhadap rasuah, dan tadbir urus yang baik – bahawa kita memerlukan tenaga seluruh negara untuk menjadikan negara kita ini hebat semula sekiranya kita tidak mahu melihat Malaysia ditinggalkan di belakang, sebagai sebuah kleptokrasi, kakistokrasi, dan sebuah negara yang gagal!

Mampukah kita untuk kembali ke hari-hari di mana kita menegakkan Perlembagaan Persekutuan dan prinsip-prinsip Rukun Negara untuk mencapai cita-cita menjadi sebuah negara hebat bertaraf dunia – memandangkan kita kini mempunyai para menteri yang mempunyai kedudukan yang tidak jelas terhadap kedudukan Perlembagaan Persekutuan dan prinsip-prinsip Rukun Negara?

Inilah cabaran kepada pemimpin politik Malaysia sekarang. Saya ucapkan selamat maju jaya.

(Ucapan di majlis makan malam persaraan Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri di Hotel Dorset Subang pada hari Jumaat, 1 April 2022)

  1. No comments yet.

You must be logged in to post a comment.